Plesna razotkrivanja

Na Festivalu koreografskih minijatura, održanom dvanaesti put na sceni „Raša Plaović” Narodnog pozorišta, izvedeno je jedanaest kratkih ostvarenja iz deset zemalja, koje je stručni žiri selektovao putem video-snimaka koji su pristigli na prvi krug takmičenja. Žiri su činili Betina Mazuh i Silke Bake, dramaturzi iz Berlina, Snježana Abramović, koreograf iz Hrvatske, koreograf Vladimir Logunov i vizuelni umetnik Dorjan Kolundžija. I ove godine odziv stranih koreografa je bio odličan, ali je neprijatno iznenađenje na festivalu bio veoma mali broj prijavljenih domaćih radova, (prijavilo se svega četiri autora), dok je samo rad Ivane Tabori i Milice Perović prošao glavnu selekciju. Nezvanično saopštenje žirija je da poslati radovi ili nisu zadovoljavali umetničke kriterijume, ili su u velikoj meri bili plagijati.

Nagrade nisu dodeljene jednoglasno, verovatno je sporenje nastalo oko dodele prve nagrade – to je rad mađarske autorke Marte Lađanski, veoma blizak performansu, prijatan, jednostavan, nenametljiv, ali takođe previše ležeran i nedovoljno kompleksan.

Druga nagrada, kao i nagrada publike, sasvim zasluženo pripala je nemačkom koreografsko-igračkom paru Šenoni Moreno i Farliju Johansonu za izuzetno sofisticiran, maštovit i vrlo spretno odigran duet. Treću nagradu, kao i nagradu kritike, dobila je japanska koreografkinja Kazue Ikeda. Njen rad je dramaturški zaokružen, promišljen, a ostvaren zanimljivim minimalističnim plesnim sredstvima. Nagrada Aleksandar Izrailovski pripala je domaćem koreografskom tandemu Tabori–Perović. Šteta što ovaj u osnovi dobro zamišljen i vizuelno prijemčiv plesni solo nije još dublje razrađen i razigran.

Treba još pomenuti virtuoznog holandskog igrača i koreografa Mihaela Rinija; njegov ples je na trenutke bio vrlo atraktivan i zanimljiv, utisak je kvarila samo preterana ilustrativnost. Dobar utisak ostavio je i originalni duet u koreografiji Izraelca Nadara Rosana.

Druge večeri festivala Zagrebački plesni ansambl izveo je komad „Ogoljeno”, u koreografiji članice žirija, renomiranog hrvatskog koreografa Snježane Abramović.

Predstava počinje sasvim nenametljivo, ansambl se od jednostavnih razvija u kompleksnije igračke forme na muziku Damira Šimunovića, ali i na opersku muziku Verdija i Donicetija. Autorka kreira vrlo zanimljivu sintezu muzike i plesa – sentimentalnost operske muzike i njen melodramski prizvuk kombinuje sa baroknom razuzdanošću i bujnošću pokreta i plesnih fraza. Tako dobijamo ironično i vrlo duhovito obračunavanje sa telesnim nagonima, odnosima između polova, ponekad romantično, ponekad lascivno i dekadentno, dopunjeno vešto odmerenim glumačkim sredstvima. Autorka je podjednako kreativna u formiranju duetnih, ansambl i solo deonica.

Kraj predstave na uzbudljiv način otvara pitanje ljudske intime, otvara na momente jedan poluljudski, poluanimalni svet, svet mitskih bića – tu su anđeli crnih krila, trudne satirice sa repovima, prikazi sadomazohističkih nagona... To su slike koje promiču u pozadini scene u polumraku koje aludiraju na to da, smešteneu ljudskoj podsvesti, tek sasvim sporadično mogu biti transponovane u realni život. Posvećeni, uigrani, spretni igrači učinili su da predstava u potpunosti postigne željeni efekat.

Festival koreografskih minijatura završen je trećeg dana, izvođenjem predstave „Kraljica Margo” u koreografiji i režiji Krunoslava Simića.