Karikature oštrog jezika

Kroz izložbu „Seljak u karikaturi ’Ježa’1935–1990”, posetioce Etnografskog muzeja vodila je dr Tatjana Mikulić, autor postavke. Među mnoštvom zanimljivosti i istorijskih činjenica, ispričala je i kako je knez Miloš 1824. godine od slikara Pavla

Đurkovića naručio karikaturu jednog svog činovnika. Od tog rada počinje povest srpske karikature, čijim se ocem inače smatra slikar Dimitrije Avramović, autor ilustracija u „Novinama Serbskim”.

Od 1935 do 1990. objavljeno je 2.650 brojeva „Ježa”, a na 1.075 karikatura u glavnoj ulozi je bio seljak. U godinama pred Drugi svetski rat, čest motiv karikatura bili su srpski, hrvatski i slovenački seljak, koji su kroz formu dijaloga, uz čašicu rakije za kafanskim stolom, iznosili kritičke opaske na račun nesloge stranačkih lidera i ondašnjih političara, koji bi se „prostog” naroda setili samo pred izbore.

Tokom stručnog vođenja, poklonici karikature saznali su i na koji način su satira i humor oblikovali jugoslovensku stvarnost, u čemu su vodeću ulogu imali beogradski časopis „Jež”, zagrebački „Kerempuh”, sarajevski „Čičak” i ljubljanski list „Pavliha”.

Crtežom protiv korone

U okviru izložbe karikaturista Nikola Dragaš održao je radionice za najmlađe posetioce. Tema jedne od njih bila je „Obrni situaciju”. Zadatak malih ilustratora bio je da „postave naglavačke” lanac ishrane, tako da su na crtežima miševi jurili mačke, kokoške vijale lisice, gliste lovile ptice…

Druženje je nastavljeno na likovnu temu naslovljenu „Pobedimo korona virus svojim talentom”, a treći crtački izazov bio je – „Piknik u svemiru”.