Izložba o Danici Jovanović u Minhenu

Danas u 15.00 časova u Muzeju „Haus der Donauschwaben” u minhenskom predgrađu Har, biće otvorena izložba o slikarki Danici Jovanović (1886–1914). Postavka je krajem prošle godine prikazana u muzeju „Haus im Moos” u Karlshuldu, u okviru obeležavanja desetogodišnjice partnerstva bavarskog gradića Karlshulda i Beške.

Organizator izložbe je Zavičajno društvo „Stara Beška” iz Beške, autorka je prof. dr Jasna Jovanov, kustos je Jasmina Jakšić Subić, a postavku je dizajnirala Aleksandra Rešnjak Pešić. Publici će biti predstavljene slike, crteži, fotografije i dokumenti iz fonda Galerije Matice srpske, Rukopisnog odeljenja Matice srpske, Arhiva Novog Sada, kolekcije Miomira Stamenkovića i drugih kolekcionara.

„Autoportret”, 1914.

Ime slikarke Danice Jovanović vezuje se za generaciju srpskih modernista koja se školovala i oblikovala u periodu pred Prvi svetski rat. Umetničko školovanje je započela u Umetničko-zanatskoj školi u Beogradu, kod Bete Vukanović, zajedno sa Vidosavom Kovačević, Anom Marinković i Milicom Čađević. Fotografije, dokumenti i veliki broj radova ilustruju etapu njenog minhenskog školovanja na Ženskoj slikarskoj akademiji (1909–1914). Iz reči njenih poznanika iz Minhena, Stojana Aralice, Živorada Nastasijevića i Andre Franićevića, saznajemo da je bila sitne građe, plavokosa i plavooka, vedre naravi i energična, bezrezervno posvećena studijama i iskreni patriota.

Na fotografijama sa studija na Daničinom licu je očigledna odlučnost, moderna ženstvenost oličena u strogoj odeći dopunjenoj kravatom oko vrata, snaga nalik onoj na „Autoportretu” iz 1914, ali i svojevrsna ležernost i spontani šarm mlade žene rešene da je svoj talenat dovede do cilja: diplome akademske slikarke i ispunjenja misije da kroz slikarstvo doprinese uzdizanju nacionalne svesti i emancipaciji ženske populacije u srpskim zemljama tek oslobođenim od turske vlasti.

Misionarska snaga izbija i iz pedesetak njenih slika, posebno onih sa motivima seljana u narodnim nošnjama, koje kao i celokupan njen slikarski opus karakteriše osoben, energičan potez i intenzivan bogat kolorit. Ipak, nekoliko slika nastalih 1914. godine – mrtvih priroda i portreta – ukazuju na put kojim bi se Daničino slikarstvo kretalo, jer bio joj je blizak ekspresivni izraz, a ponekad i literarna potka nemačke simbolističke škole. Njen razvoj i dalje stvaralaštvo tragično je prekinula prerana smrt – zajedno sa još petoro Beščana, streljana je u podnožju Petrovaradinske tvrđave 12. septembra 1914. godine.