Bio je kum Umetničke grupe Mediala

Slikar, pesnik, izdavač, književnik, ezoterik, intelektualac Miro Glavurtić preminuo je juče u 91. godini, saopštila je porodica umetnika, a informaciju prenela Fondacija „Plavo”.

Rođen je u pravoslavno-katoličkoj porodici, od majke Srpkinje iz Paštrovića i oca Vicka žandarmerijskog oficira Kraljevine Jugoslavije, pobornika i zaštitnika monarhizma. Po nacionalnosti je Hrvat, a po delu, kako je nedavno posvedočio, pripada srpskom likovnom stvaralaštvu i srpskoj istoriji umetnosti.

Glavurtićevo detinjstvo nosi stigme rata, seoba, arkadijskih pejzaža Crkvica, Orijena, Boke i nadasve misterije grada Kotora. Srednju geodetsku školu završio je u ondašnjem Titogradu, a u Beograd, koji je smatrao svojim gradom i ključnom životnom destinacijom, doselio se 1953. godine. Ubrzo po dolasku zaposlio se na Šumarskom fakultetu, koji je kasnije s uspehom i završio. Slikarstvo je samostalno izučavao, a prvenstveno se bavio crtežom i grafikom.

Uz Leonida Šejku bio je osnivač, glavni teoretičar i kum izuzetno važne Umetničke grupe Mediala, čiji je, po Glavurtiću, estetski stav bio zasnovan na distanci od nihilističke umetnosti i težnji ka tradiciji, ka integralnom čoveku i novoj renesansi kojom bi se objedinile suprotnosti.

Prvi put se likovno predstavio na prvoj izložbi Mediale – Medijalna istraživanja, priređenoj 1958, da bi potom bio učesnik svih izložbi ove umetničke grupe. Takođe je učestvovao na još nekoliko tematskih kolektivnih izložbi u zemlji i inostranstvu. Bio je učesnik i izložbe Jugoslovensko slikarstvo šeste decenije priređene u Muzeju savremene umetnosti u Beogradu. Samostalno je izlagao od 1964. Priredio je petnaest izložbi, predstavljajući se delima u Beogradu, Valjevu, Zagrebu, Kotoru, Podgorici, Novom Sadu, Minhenu, Strombergu, Ženevi i izložbom u avionu DC-10 na letu Beograd–Njujork.

Radovi mu se čuvaju u beogradskom Narodnom muzeju, u Legatu Jakova Smodlake, Muzeju savremene umetnosti, Istorijskom muzeju u Beogradu, Modernoj galeriji u Valjevu i mnogim privatnim zbirkama u zemlji i inostranstvu.

Glavurtić se osim slikarstvom zapaženo bavio teorijom umetnosti, izdavaštvom, ezoterijom, demonologijom i literaturom. Tako je objavio više knjiga: „Glad”, u izdanju Matice srpske, „Zvekir”, u izdanju „Prosvete”, „Romski car”, u izdanju „Otkrovenja”, zatim roman „Psine”, kao i više studija demonologije „Satana” i „Pakao”. Pokrenuo je nekoliko časopisa: „Mediala”, „Ovdje”, „Zapis”, „Stilos”. Povremeno je pisao za časopise: „Vidici”, „Delo”, „Književne novine”, „Savremenik” i „Politiku”.

Glavurtić se 1991. izbijanjem rata preselio u Hrvatsku. Dve decenije kasnije se, angažovanošću prijatelja danas okupljenih u Fondaciji „Plavo” ponovo obreo u Beogradu, uspostavljajući ratom pokidane veze i priređujući konceptualnu izložbu Kvadratura kruga u Galeriji „Heksalab”.

Mesto i vreme sahrane će biti naknadno saopšteni.