Obeležena 31 godina od stradanja Srba u Bradini

Od našeg dopisnika

Sarajevo – Jedan od monstruoznih i još nekažnjenih zločina počinjenih nad srpskim narodom u proteklom građanskom ratu u BiH jeste i zločin počinjen u Bradini kod Konjica 25. maja 1992. godine. U napadu koji su tog dana izvele muslimanske i hrvatske snage na većinski srpsku Bradinu i okolna sela ubijeno je 48 nenaoružanih srpskih civila. Preostali su odvedeni u logore ili proterani, njihova imovina je opljačkana, a kuće i Crkva Vaznesenja Gospodnjeg, sagrađena daleke 1938. godine, zapaljena je i srušena do temelja.

U opusteloj Bradini, u kojoj je pre rata živelo više od 1.200 Srba, a trenutno živi samo dvoje penzionera, juče je, povodom obeležavanja 31 godine od stravičnog stradanja srpskog stanovništva, za sve žrtve služena sveta liturgija u obnovljenoj Crkvi Vaznesenja Gospodnjeg. Nakon toga služen je pomen i položeni su venci na spomen-obeležje na kojem su uklesana imena svih nevino stradalih i koje je podignuto u porti crkve, na mestu gde je bila masovna grobnica s ostacima ubijenih Srba.

„Međunarodne i domaće pravosudne institucije ni 31 godinu nakon zločina nad Srbima u Bradini nisu prepoznale njegove razmere”, rekao je u obraćanju novinarima Miroslav Ljubojević, načelnik Odeljenja za memoralizaciju, kulturu sećanja i pamćenja Republičkog centra za istraživanje rata, ratnih zločina i traženje nestalih lica. Porodice žrtava i malobrojni koji su preživeli zločin u Bradini, kazao je on, ne veruju da će pravda ikada biti zadovoljena.

Najstarija među ubijenima u krvavom pohodu na Bradinu, čiji posmrtni ostaci su pronađeni u masovnoj grobnici, bila je 85-godišnja Paula Vukosava, a najmlađi 11-godišnji Srđan Žuža. Pojedini preostali stanovnici odvedeni su u logore Musala i Čelebići, gde ih je 22 umoreno. O sudbini petoro njih ništa se ne zna ni danas.

Preživeli Srbi iz Bradine, koji su rasuti širom sveta, svake godine dođu u svoje rodno mesto i prisećaju se tih strašnih dana.

Pred Haškim tribunalom za zločine nad srpskim civilima na području Konjica osuđeni su Esad Landžo, Zdravko Mucić i Hazim Delić. Za zločine počinjene na istom tom području pred sudom BiH sudi se Esadu Rahmiću, Omeru Boriću, Šefiku Nikšiću, Adnanu Alikadiću, Mirku Pirkiću, Redži Baliću, Hamedu Lukomiraku, Safaudinu Ćosiću, Muhamedu Cakiću, Ismetu Hebiboviću, Enesu Jahiću i Željku Šimunoviću. Optužnica ih tereti da su „od maja 1992. do maja 1993. godine, u okviru širokog i sistematičnog napada na srpsko stanovništvo na području Konjica, počinili progon – ubistvima, silovanjem, zastrašivanjem, mučenjem i drugim nečovečnim delima”.