Neukorenjena mlada generacija

Novi roman francuskog pisca i novinara Sorža Šalandona „Dete jedne hulje” upravo je objavila beogradska „Geopoetika” u prevodu s francuskog Jelene Stakić.

Reč je o svojevrsnom nastavku surovog romana „Zanimanje oca”, iz pera ovog nagrađivanog autora, o detinjstvu dečaka zarobljenog u paranoidnu imaginaciju nasilnog oca. „Dete jedne hulje”, roman je koji se našao u najužem izboru za Gonkurovu nagradu 2021. godine. Glavni junak kao novinar u Lionu 1987. godine prati suđenje nacističkom zločincu Klausu Barbiju i istovremeno pronalazi sudski dosije svog oca koji otkriva tri godine života jednog kolaboracioniste, ispričane kroz policijske zapisnike, saslušanja, suđenje i osude. Umešno preplićući pripovest o strašnim satima suđenja Klausu Barbiju i svoju ličnu istragu o ocu za vreme Drugog svetskog rata, Sorž Šalandon razotkriva iz poglavlja u poglavlje sve tajne što okružuju ovu hulju od oca čiji strašni portret ovde zaokružuje. Po rečima urednice Jasne Novakov Sibinović, svest o tome da je i ova priča autobiografska doprinosi tome da se čita sa zebnjom. „Dete jedne hulje” četvrti je roman Šalandona u izdanju „Geopoetike”, koja je do sada objavila njegove romane „Povratak u Kilibegz”, (prvi je dobitnik Gonkurove nagrade studenata Srbije), „Četvrti zid”, nagrađen Gonkurovom nagradom gimnazijalaca i pomenuti „Zanimanje oca”.

Sorž Šalandon (rođen 1952. godine u Tunisu), kao novinar, od 1973. do 2007. godine, pisao je za list „Liberasion”, gde je pored ostalog pratio i tadašnja aktuelna dešavanja u Iranu, Iraku, Libanu, Somaliji i Avganistanu. Godine 1988. primio je Nagradu „Alber Londr” za svoje reportaže o Severnoj Irskoj i o suđenju Klausu Barbiju.

Gost predstojećeg Međunarodnog beogradskog sajma knjiga biće italijanski pisac Mario Dezijati (1977), čiji roman „Neukorenjeni” je „Geopoetika” objavila u prevodu Mirele Radosavljević i Aleksandra Levija. Ovaj roman dobio je Nagradu „Strega” za 2022. godinu.

Ova pripovest prati Klaudiju, junakinju koja je suprotnost svom dečku Frančesku. Ona je puna samopouzdanja, neustrašiva, ekscentrična i u povučenom i povodljivom Frančesku prepoznaje nešto što je drugačije, njih dvoje će biti nerazdvojni od školskih dana. On će za njom otići iz napuljske provincije sve do Berlina, evropske prestonice transgresije. Zajedno odrastaju i sazrevaju, u simbiotičkoj igri bekstva i potere, u kojoj uvek na kraju pronalaze jedno drugo.

Dezijati odslikava osobenosti fluidne i neukorenjene generacije, generacije mladih koji su, u nastojanju da shvate ko su, odlazili daleko od kuće i tamo pokušavali da pronađu svoje mesto, udaljavajući se pritom od strogo definisanih granica nacionalnog, religijskog, seksualnog identiteta. Bez straha da će pokidati niti romantičnosti i poetičnosti, koje često krase njegov stil, autor se ne libi da zadire u najsirovije detalje erotike, nagona i telesnog, u nestalnim odnosima u kojima naklonost ka jednom ili drugom polu postaje novo polje istraživanja u pronalaženju sebe.

Mario Dezijati, italijanski pisac, novinar i pesnik, rođen je u Bariju 1977, a odrastao u obližnjem gradu Martina Franka, u regiji Apulija. Živi u Rimu, a povremeno je u više navrata boravio u Berlinu. Pre nego što je postao književnik, bio je novinar, pisao je o političkim i sportskim temama.