Podsećanje na Prvi vaseljenski sabor

Prošlo je 1700. godina otkako je u Rimskom carstvu ravnoapostolni car Konstantin (306–337) sazvao u Nikeji (danas je to Iznik u Turskoj) Prvi vaseljenski sabor. Od 25. maja do 25. avgusta 325. godine 318 svetih otaca, učesnika sabora, osudilo je Arija i njegovu jeres poricanja božanstva gospoda Isusa Hrista, tvrdeći da je on najsavršeniji stvor. Sabor je doneo Simvol vere, čiji drugi član govori Verujemo – „I u jednoga Gospoda Isusa Hrista, Sina Božjeg, Jedinorodnog, od Oca rođenog pre svih vekova; Svetlost od Svetlosti, Boga istinitog od Boga istinitog, rođenog, ne stvorenog, jednosuštnog Ocu, kroz koga je sve postalo” (Čl. 2 Vjeruju). Kasnije, na Drugom vaseljenskom saboru u Carigradu, Simvol vere je dopunjen kako ga molitveno ispoveda Pravoslavna crkva.

Sveti car Konstantin 313. godine Milanskim ediktom dao je slobodu hrišćanskoj veri u znak zahvalnosti pošto je godinu ranije pobedio cara Likinija u Rimu, noseći ispred svoje manje armije krst, nebeski znak Hristove pobede, kakav je u viziji od plamtećih zvezda video čuvši glas koji mu je rekao: „Ovim pobeđuj.” Car Konstantin sa svojom majkom Jelenom podigao je mnoge hramove u Palestini i Rimskom carstvu. Jelena je preminula 327. godine. Pošto je Prvim vaseljenskim saborom udario temelj crkvi Hristovoj, car Konstantin preneo je 330. godine svoje sedište iz Starog Rima u Novi Rim – Konstantinov grad (Konstantinopolj) sa palatama i crkvama. Konstantin, „oruđe božije”, preminuo je 337. godine.

Već 17 vekova svet hrišćanski proslavlja i Konstantina i Jelenu, a mnogi pravoslavni Srbi obeležavaju njihov dan kao svoju krsnu slavu a njih kao zaštitnike koji im iz nebeskog sveta pomažu.

Aleksandar Sredojević,

sveštenik