Cinizam zločina

Ukrajinci i ljudi dobre volje u celom svetu obeležavaju danas 75-godišnjicu pomora glađu u Ukrajini koja je 1932–1933. godine dovela do mučeničke smrti miliona Ukrajinaca. Pomor glađu je po broju žrtava i po okrutnosti postao jedan od najvećih zločina protiv čovečanstva u dvadesetom stoleću.

Neviđeni cinizam zločina sastojao se u tome što glad 1932–1933. nije bila uzrokovana lošom letinom ili nekim elementarnim nepogodama. Pomor je bio namerno isplanirana i bez ikakve samilosti sprovedena akcija staljinovog totalitarnog komunističkog režima, usmerena na masovno uništavanje jednog od naroda vlastite države.

Prema ocenama naučnika, usled veštački izazvane gladi 1932–1933. u Ukrajini je pomrlo oko deset miliona ljudi, odnosno skoro 25 procenata njenog stanovništva. Svakog dana umiralo je 25.000 ljudi, svakog sata hiljada, svakog minuta 17 ljudi. Prosečna trajnost života u Ukrajini 1933. iznosila je kod muškaraca 7,3 godine, kod žena 10,9 godina. Takvi pokazatelji nisu zabeleženi u celoj istoriji čovečanstva. Kako tvrde stručnjaci, da nije bilo pomora glađu Ukrajina bi danas imala dvostruko više stanovnika.

O tome da je pomor glađu bio svesno isplanirana akcija svedoči činjenica da je u godinama gladi staljinistička imperija imala dovoljno zaliha da nahrani čitavo svoje stanovništvo. Dok su od gladi umirali milioni Ukrajinaca, Sovjetski Savez je po dampinškim cenama izvozio žitarice u inostranstvo: 1932. prodato je 1,6 miliona tona, 1933. – 2,1 miliona tona. Pri tome je milion tona žitarica sasvim dovoljan da se tokom godine nahrani pet–šest miliona ljudi.

Današnja nezavisna Ukrajina ulaže i ulagaće maksimalne napore da bi svet saznao istinu o pomoru glađu kao o aktu genocida protiv ukrajinskog naroda. Dok pomor glađu ne bude na međunarodnom nivou priznat kao akt genocida, istorijska pravda se ne može smatrati uspostavljenom. Otkrivanje istine o tom zločinu je naša sveta obaveza, ne samo pred milionima nevinih žrtava nego i pred budućim generacijama svih naroda sveta.