Hekleraj, štrikeraj i vezovi razni

Bezdan – Ne pamti se da je ikada u Zapadnobačkom okrugu neka manifestacija okupila veći broj učesnika i privukla toliko posetilaca, kao izložba narodnih rukotvorina u Bezdanu minule sedmice. Predstavilo se oko 1.800 izlagača, pretežno članica udruženja žena iz pedesetak mesta, sa područja Bačke, Banata i Srema, kao i iz Nemačke, Engleske, Kanade, Mađarske, Rumunije, Hrvatske i Slovenije.

Osnovna škola u ovoj varošici na obali Dunava bila je načičkana hiljadama ručnih radova, unikatnih i originalnih, maštovito osmišljenih... Gobleni, hekleraj, štrikeraj, vezovi razni, čipkasta posteljina, dekorativni predmeti izatkani od perlica, pa vešto oslikane čaše i flaše, šarene svilene ešarpe i marame, ogrlice, narukvice i kojekakve druge „ženske sitnice“ dominirale su na većini izložbenih štandova.

Zapažen je bio i kutak sa oko 120 radova članica Udruženja žena „Hestija“ iz Feketića u opštini Mali Iđoš. Njihova specijalnost je vezenje, kako reče Marta Major, u čemu su nadaleko poznate, ali su – saznajemo – i nadasve umešne u izradi čipki, makramea i drugog rukorada od tekstila, kože, drveta...

– Ovi ručni radovi zasnovani su na vekovnoj baštini naroda i nacionalnih manjina sa vojvođanskih prostora. Poslednjih godina se trudimo da tradicionalnim proizvodima iz naših radionica udahnemo i malo modernog dizajna. Ručni rad na starinski način oplemenjuje, ali za taj posao treba dosta strpljenja, kreativnosti, vremena i, dakako, kvalitetnog materijala. Nažalost, sve je manje mladih žena koje mogu da se ozbiljnije posvećuju tradiciji ručnog rada  – ističe Marta Major, sekretar Saveza ljubitelja ručnih radova Vojvodine, koji već dvanaest godina organizuje ovakve izložbe.

Masa sveta tiskala se i oko atraktivno uređenog prostora Udruženja žena „Piroš roža“ (Crvena ruža) iz Bezdana, čije su članice postavile kompletnu bačku sobu u autentičnom nekadašnjem ambijentu s nameštajem, posteljinom i pokućstvom starim, kaže domaćica Eržebet Čitari, i više od 200 godina. Sve to će, čuli smo, nakon ove izložbe ostati u ovdašnjoj školi kao vredna etnosoba.

Osim ženskih rukorada, umetnički rađenog porculanskog i keramičkog posuđa, slikarskih i vajarskih dela, kao i mnoštva kolekcionarskih postavki, na izložbi je predstavljeno i nekoliko izuzetno dopadljivih modelarskih i maketarskih dela. Najzapaženiji izlagač bio je Petar Bijelić, mašinski inženjer u penziji, sa nekoliko majstorski urađenih maketa starih seoskih kuća, fontana, đermova i vajata „vernih originalu, samo nešto manjih“.

Procenjeno je da je ovu izložbu videlo više od pet hiljada posetilaca, ne samo iz ovog dela Bačke, već i iz mnogih drugih krajeva, koji su u organizaciji turističkih agencija autobusima pristizali u Bezdan.

Petko Koprivica