Grad otmenih remek dela

Milano se često naziva severnim biserom Italije, u regiji Lombardija, a tom epitetu dosta je pridonela veoma bogata arhitektura. Danas je Milano drugi grad po veličini u Italiji, a zbog snažne industrije smatra se privrednim srcem zemlje. Od Rima je udaljen 585 kilometara, a od prvog većeg susednog grada Torina, oko 130 kilometara.

Koreni prvih zapisa o naseljavanju i izgradnji grada sežu do antičkih vremena kada su Rimljani pokorili Severnu Italiju i njene tadašnje stanovnike.  Prema istorijskim podacima, smatra se da je oko 400 godina pre nove ere na teritoriji Milana živelo keltsko pleme Insburi, koje su Rimljani pokorili i mestu dali ime Mediolanum. Prvi važni graditeljski poduhvati pripisuju se vladaru Maksimilijanu koji je na području današnjeg grada izgradio nekoliko ogromnih spomenika, kompleks carskih palata i druge građevine.

U drugoj polovini 4. veka ogroman uticaj na arhitekturu imao je tadašnji episkop Milana Sent Ambroze. Redizajnirao je centar grada i naredio izgradnju nekih od najznačajnih crkvi u Milanu: Sent Ambrođio, San Nazaro, San Simplićijano, Sant Eustorđio.

Najvažniji primer gotske arhitekture u Italiji je Milanska katedrala. Ona je četvrta katedrala po veličini u svetu, posle bazilike Svetog Petra u Rimu, katedrale u Sevilji i nove katedrale u Obali Slonovače. Izgrađena je između 1386. i 1577. godine i posebna je i po tome što je ovde najveća zbirka mermernih statua na svetu među kojima se posebno ističe statua zlatne Madone na vrhu tornja, što je i jedan od simbola grada.

Još jedno graditeljsko remek delo je crkva Santa Marija dela Gracija. Za nju se vezuje i priča da je 1492. godine na milanski dvor došao Leonardo da Vinči, koji je nacrtao brojne skice brana za izgradnju sistema kanala, a u pomenutoj crkvi nalazi se njegova čuvena slika  „Tajna večera”.

Milanska skala je takođe jedno od često spominjanih remek dela graditeljstva. Primer je neo-klasične arhitekture i izgrađena je prema projektu Đuzepea Permarinija. U ovom teatru ima mesta za više od 3.000 gledalaca, a deo prostorija preuređen je i u pozorišni muzej.

Milanska katedrala – „Duomo” je jedan od najvažnijih simbola grada i majstorsko delo italijanske gotike. Nalazi se na trgu koji je dobio ime po njoj – „Pijaca del Duomo”. Interesanto da je počela da se gradi u 14 veku, a dorađiva se i u prošlom veku.

Zamak Sforca predstavlja još jedan veoma važan srednjovekovni spomenik. Danas je pretvoren u muzej i Institut za umetnost i istoriju.

Vladavina Napoleona Bonaparte takođe je iza sebe ostavila nekoliko veličanstvenih zgrada u neoklasicizmu, kao i palate, poput „Vile Reale”.