Monmartr na Ledinama

Krajem minule godine u novobeogradskom naselju Ledine u nekoliko desetina bezimenih ulica, nastalih tokom intenzivne ,,divlje” gradnje, postavljene su plave limene table s ispisanim zvaničnim nazivima koje im je odredila opštinska Komisija za imenovanje ulica i trgova. Izgleda da se među članovima dotične komisije nalazio i neki istoričar umetnosti ili, pak, zaljubljenik u likovno stvaralaštvo koji je predložio, a ostali njegovi kompanjoni u tom poslu bez mnogo premišljanja prihvatili, da se dvadesetak ulica i uličica, većinom doskorašnjih sokaka ili poljskih puteva, nazovu po imenima slavnih svetskih slikara: Mikelanđelova ulica, Ticijanova, Rembrantova, Rubensova, Van Goga, Tuluz Lotreka, Pola Gogena, Rjepina, Pola Klea, Gustava Klimta, Albrehta Direra, Rene Margita, Edvarda Munka, Anrija Matisa, Marka Šagala. Baš kao da je u pitanju kakva velegradska umetnička četvrt, stecište slikara poput Monmartra u Parizu, a ne deo zabačenog naselja na periferiji našeg glavnog grada u kojem nema nijednog slikara, niti njihovih ateljea i likovnih galerija, Štaviše, ovde u većinom prizemnim porodičnim kućama živi svet skromnog materijalnog stanja kao i dosta izbeglica, raseljenih i došljaka iz raznih mesta koji se, po svoj prilici, malo interesuju za likovnu umetnost i njene velikane.

Ustaljeno je mišljenje da se davanjem naziva ulicama po imenima istaknutih slikara, pisaca i umetnika, pogotovo svetski znamenitih ličnosti, iskazuje, u stvari, veliko poštovanje i divljenje delima tih velikana. Zato bi trebalo voditi računa kome se, kada i na koji način odaje takva počast, što bi narod rekao, ,,prema svecu i tropar”. Jer, teško je pojmiti čime su se ,,kumovi” ovih naziva rukovodili kada su u jednom udaljenom gradskom predgrađu mnoštvo neuglednih uličica ,,krstili” imenima tako slavnih svetskih slikara.

Profesor