„Dualnost Milene Pavlović Barili” u MSUB

Dela naše velike slikarke Milene Pavlović Barili (Požarevac, 1909 – Njujork, 1945) biće pred prestoničkim publikom od večeras u 18 sati u Muzeju savremene umetnosti u Beogradu. Postavka „Dualnost Milene Pavlović Barili” trajaće do 17. marta 2025. i na njoj će moći da se vidi oko 150 dela: slika, crteža, poezije, modnih ilustracija i dokumentarnog materijala iz kolekcija Muzeja savremene umetnosti, Fondacije Milenin dom – Galerije Milene Pavlović Barili iz Požarevca, Narodnog muzeja Srbije, Avala film way, Arhiva Jugoslovenske kinoteke i Filmskog centra Srbije. Autorka izložbe je mr Mišela Blanuša, a asistentkinje autorke izložbe su Kristina Armuš i Zlata Vučetić.

Ovom prilikom predstavlja se stvaralaštvo naše značajne umetnice i ističe njen doprinos srpskoj, ali i svetskoj modernoj umetnosti u međuratnom periodu. Postavka otkriva jedinstvo snažne, originalne i nekonvencionalne umetnicine ličnosti, savremenog, sofisticiranog umetničkog senzibiliteta, koje objedinjuje racionalno i emocionalno, kao i elemente inovativnog i tradicionalnog.

Njena umetnička i životna ekspresija stvorila je opus koji se sagledava kao deo složenog semiotičkog sistema koji povezuje naizgled disonantne, ali u suštini harmonično usklađene stvaralačke forme u oblastima slikarstva, poezije, modnog i grafičkog dizajna.

Fenomen dualnosti u njenoj umetnosti, kao jedna od osobenosti koje markiraju njen opus u istoriji umetnosti 20. veka u Srbiji i Jugoslaviji, prožima sve aspekte njenog stvaralaštva, od tema koje obrađuje do formalnih i estetskih rešenja. Na jednoj strani, njen rad se oslanja na klasičnu estetiku inspirisanu renesansnom umetnošću, antičkom mitologijom i simbolima, dok s druge otkriva tada savremene nadrealističke i metafizičke elemente koji naglašavaju unutrašnja stanja, snove i emocionalnu varijabilnost.

Njena dela su prožeta simbolima, metaforama, poezijom, naracijom i reminiscencijama na antičku i renesansnu estetiku, što njenu umetnost čini autorefleksivnom, duboko ispovednom i melanholičnom, sa narativnim slojevima koji odražavaju lični svet i evropsku umetničku tradiciju. Upravo zbog ovog specifičnog pristupa njeno slikarstvo je tek kasnije dobilo zasluženu pažnju i bilo prepoznato kao preteča postmodernizma, s naglaskom na postmetafizičke karakteristike i promišljanje nadrealnih svetova, simbolike, dualnosti i subjektivnih vizija stvarnosti. Njena umetnost, percipirana u vreme svog nastanka kao preuranjena za širu publiku na domaćoj sceni, s vremenom je postala priznata kao inovativna i vizionarska.