Opera „Đani Skiki“ u SNP-u

Komična opere u jednom činu „Đani Skiki“ italijanskog kompozitora Đakoma Pučinija biće premijerno izvedena večeras od 19 časova na sceni „Jovan Đorđević“ Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, reprizno 12. i 14. decembra. Inspiraciju za libreto Đovakino Forcano pronašao je u Danteovom „Paklu“. Dirigent je Stefan Zekić, scenografiju je radila Mina Miladinović, a kostime Senka Ranosavljević. Dizajner svetla je Marko Radanović, dok je scenski pokret potpisao Boris Ercegović.

-Ovo nije samo komedija o nasledstvu, već studija ljudske  prirode kada je suočena sa pitanjem moći i pripadnosti. Firentinska porodična kuća postaje arena sukoba između tradicije i inovacije, između „pravih“ i „onih drugih“. Skiki, dolazeći sa margina, pokazuje kako se pravila igre menjaju kada se u rukama marginalizovanih nađe kontrola. U svetu licemerja i lažnih osećanja, on postaje junak iz senke, onaj koji koristi pamet, a ne privilegiju, da pobedi, kaže Aleksandar Nikolić.

Opera „Đani Skiki“ poslednji je deo Pučinijevog „Triptiha“ koji čine „Plašt“ i „Sestra Anđelika. Praizvedba opere izvedena je 1918. godine u Metropoliten operi u Njujorku, a prvo izvođenje u Srbiji bilo je 16. jun 1934. godine u Narodnom pozorištu u Beogradu.  Prvo izvođenje u SNP-u realizovano je 13. decembra 1979. godine.

U brojnoj ekipi operskih pevača koja nastupa u operi „Đani Skiki“ u Novom Sadu su: Nebojša Babić, Vuk Zekić,  Darija Olajoš Čizmić, Maja Andrić, Martina Koljenšić,  Stevan Karanac, Dušan Dakić, Andriana Petrovski,  Nikola Basta, Vladimir Zorjan,  Goran Krneta, Stefan Pavlović, Luka Jozić, Željka Zdjelar,  David Vještica...  

Dekor, kostimi i ostala scenska oprema izrađeni u radionicama SNP-a. Freske u scenografiji su direktni citati fresaka iz čuvenog kompleksa katedrale u Pizi „Trijumf smrti“ i „Strašni sud“ slikara Frančeska Trainija i Bonamika Bufalmaka. Umetnici i freske su savremenici istorijskih di Donatijevih i Đanija Skikija. Kao citat korišćeni su i detalji slike „Alegorija čovekovog izbora između vrline i greha“ Fransa Fankena, kao i poznogotički „Ples smrti“ iz katedrale u Libeku slikara Berna Notkea.