Milošu Petroviću nagrada „Čedomir Mirković”

Miloš Petrović prvi je dobitnik novoustanovljene nagrade za književnu kritiku „Čedomir Mirković”. Žiri je radio u sastavu: Marko Nedić (predsednik), Radomir Andrić i Slavomir Gvozdenović.

Miloš Petrović (1928), pisanjem književne kritike, kaže se u obrazloženju žirija, bavi se gotovo šest decenija. Prvu knjigu – „Čitajući posle Skerlića”, objavio je 1967. godine, a prve kritičke tekstove deset godina ranije. Izuzetnu pažnju naše književne i kulturne javnosti izaziva ne samo njegov ukupni doprinos srpskoj književnoj kritici druge polovine HH i prvih godina ovog veka, nego i dužina i postojanost njegovog bavljenja tom važnom književnom delatnošću. Decenijskom i predanom posvećenošću književnoj kritici gotovo bez premca u našoj sredini, doslednim i dugogodišnjim uređivanjem časopisa „Bagdala” i drugim aktivnostima književne prirode, između ostalog u Udruženju književnika Srbije, u književnoj manifestaciji „Savremena srpska proza” u Trsteniku, u Kruševačkoj filozofsko-književnoj školi, u uredništvu časopisa „Zamak kulture” u Vrnjačkoj Banji, u različitim književnim žirijima, on je obezbedio vrlo prepoznatljivo mesto u sadašnjoj i budućoj slici naše savremene kulture i književnosti.

Raspon njegovih kritičarskih interesovanja prostire se od najstarijih vremena naše književnosti, od Despota Stefana Lazarevića i Monahinje Jefimije, do naših dana, ali ipak sa znatnom prevagom na književnosti HH veka. U prvoj fazi kritičkog rada najviše se posvećivao pesnicima i prozaistima s početka veka o kojima je kritičke sudove davao i Jovan Skerlić, ali bez kritičarske isključivosti koja je ponekad bila svojstvena autoru „Istorije nove srpske književnosti” i mnogih kritičkih osvrta o tadašnjim srpskim piscima. Najveći i najvažniji deo kritičarske aktivnosti Miloša Petrovića odnosi se na tumačenje novih knjiga pisaca koji su se u srpskoj književnosti afirmisali u drugoj polovini HH veka i koji su dali veliki doprinos njenom razvoju i uzletu u tom vremenu.