Anđeli destrukcije i perači novca

Lido, Venecija – Konačno može da prestane nadmetanje ko je bolje odigrao lik Džokera u popularnom serijalu o „Betmenu” – Džek Nikolson ili preminuli Hit Leddžer – jer se upravo Hoakin Feniks pokazao kao nenadmašan u istoimenom filmu Toda Filipsa, koji će se uskoro naći i u srpskim bioskopima.

Filipsov „Džoker”, film koji prati genezu pretvaranja ovog strip-junaka (prvi put se u stripu kao lik pojavio još 1940) od stendap komičara u pravo zlo Gotam sitija, iznenadiće mnoge poklonike i serijala o „Betmenu” i samog „velikog lošeg momka filmskog ekrana”. Film je kreiran kao hipnotički žustro zahvatljiva urbana noćna mora puna fantazije – kao mračan film u kojem je Artur Flek zvani Džoker portretisan više kao patetična mentalno obolela osoba i gubitnik nego kao grandiozan zlikovac. Više je anđeo destrukcije nego zlotvor. Čovek koji upija sve zlo samog grada Gotama.

Hoakin Feniks je podario zadivljujuću ulogu, njegova transformacija od frustriranog stendap komičara do čoveka ophrvanog zlom impresivna je, baš kao što je impresivna atmosfera koju reditelj Tod Filips kreira zajedno sa svojim direktorom fotografije Lorensom Šerom. U filmu važnu ulogu ima i Robert de Niro, a šta će mu Feniks kao Džoker uraditi, neka ostane tajna do vašeg skorašnjeg odlaska u bioskop...

***

I Filipsov „Džoker” se nalazi među ovogodišnjim potencijalnim kandidatima za osvajanje nominacija za Oskara, koji, sada već tradicionalno, svoje svetske premijere imaju na venecijanskom Lidu. Među njima su i sva tri Netfliksova filma: „Bračna priča” Noe Baumbaha i „The Laundromat” (Perionica) Stivena Soderberga prikazani su u glavnom takmičarskom programu, dok se „Kralj” Dejvida Mišeda (rađen prema drami „Ričard Treći” Vilijama Šekspira) prikazuje van konkurencije.

O Baumbahovom filmu, koji krasi izvrsno napisani scenario, ali i glumačke izvedbe Skarlet Johanson i Adama Drajvera, već je bilo reči na stranicama „Politike”. „The Laundromat”, osim što je dokaz da ni Stiven Soderberg (odsutan već duže vreme) nije odoleo „Netfliksu”, film je koji na komičan i zabavan način raskrinkava funkcionisanje ofšor kompanija, tih ogromnih perionica novca smeštenih na egzotičnim ostrvima i prstom bode pravo u oko Sjedinjenih Američkih Država kao najvećeg krivca i najvećeg dobitnika u ovom finansijskom galimatijasu.

Osnovu ove filmske priče čini afera „Panamski papiri” i pad finansijskosavetničkih gurua Jirgena Mosaka i Ramona Fonseke (istinitih ličnosti), čije je činodejstvovanje dospelo u žižu javnosti nakon što su novinari objavili anonimnu dojavu. U Soderbergovom filmu lik Mosaka tumači Gari Oldman, a lik Fonseke Antonio Banderas. Meril Strip se pojavljuje kao krucijalni lik – lik starice koja će sticajem nesrećnih okolnosti uroniti u ovaj svet finansijskih piramidalnih prevara i enormnog bogatstva koje se stiče zahvaljujući izbegavanju plaćanja poreza. Meril Strip će kao „zviždač” svojom finalnom pojavom skinuti sve maske i završnim rečenicama ubojito zaokružiti ovaj zanimljiv Soderbergov film...

***

I dok je japanski reditelj Hirokazu Kore Eda otišao u Francusku kako bi na francuskom jeziku snimio film „Istina”, francuski reditelj Olivije Asajas prošetao se do Kube i Floride da bi snimio špijunsko-istorijski spektakl „Wasp Network”, na španskom, ruskom i engleskom jeziku. I Asajas se snašao na „tuđem terenu”, podarivši uzbudljiv i krajnje komercijalan film koji će se gledati u bioskopima Evrope (nisam sigurna za one u SAD), a kojem, objektivno gledajući, nije mesto u glavnom takmičarskom programu 76. Mostre.

Zajedničko Asajasovom filmu i filmu „Ema” čileanskog reditelja Pabla Larena („Toni Manero”, „No”, „Džeki”) jeste samo argentinski glumac Gael Garsija Bernal. On je kod Asajasa u ulozi vrhunskog kubanskog špijuna, a kod Larena je u liku koreografa plesne trupe koja igra regeton. Istovremeno i u liku neuspešnog oca usvojenog kolumbijskog dečaka. Larenov vizuelno energetski i prilično provokativan film i jeste o tome – o problemu neuspelih usvajanja dece i o neodgovornom roditeljstvu, dakle o teškoj temi koja nije tako često pred očima javnosti, a trebalo bi da bude. Ali, ovo je i film koji svedoči i o Larenovoj fascinaciji glumicom Marijanom di Đirolamo (do sada je igrala u televizijskim „sapunicama”), kojoj je otvorio ogroman prostor za naslovni lik Eme – izvrsne plesačice, a neuspele majke posvojiteljke. Čudan film, na trenutke fascinantan, na trenutke zbunjujući. Reakcija publike je podeljena...

Na kritičarskim listama od filmova viđenih u ovoj prvoj nedelji festivala i dalje suvereno vodi film „Optužujem” Romana Polanskog.

Sve o Evi i animaciji

Lido, Venecija – Hongkongški scenarista, reditelj i producent Jonfan, autor 14 filmova, ove godine se u Veneciji takmiči za nagradu „Zlatni lav” sa svojim prvim animiranim filmom, poetskim „Broj 7, Staza trešanja”, čija je radnja smeštena u Hongkong 1960. godine, kada je ovaj grad još uvek bio kolonija Velike Britanije.

Jonfan kroz svoje ručno crtane junake priča o očajničkoj ljubavi sa svim njenim kontradiktornostima, opisujući u svom debitantskom animiranom delu i svu pustoš sjaja jednog vremena, tvoreći ujedno i sopstveno ljubavno pismo Hongkongu i filmskoj umetnosti. Jonfan je ovaj film nazvao i filmom oslobođenja...